PROJECT

Gambia


 

Dinsdag 6 februari dag 1

Om 09:00 uur in de ochtend werden wij opgehaald om te starten met onze dagprogramma. Mijn eerste indruk van dit land is de ongelofelijke vriendelijkheid van haar inwoners. We werden hartelijk ontvangen door onze coördinator in Gambia Moussa. Na uitvoerig inspectie van de tandenborstel vertrokken wij naar de basisschool.

Rond het middaguur kwamen wij aan bij de basisschool waar wij de komende dagen zoveel mogelijk kinderen gaan helpen met hun gebit. De school bestaat uit 4000 leerlingen!!! Mijn ogen sprongen bijna uit mijn oogkas van verbazing. Niet voor te stellen hoeveel kinderen er iedere dag les krijgen.

 

De hoofdverantwoordelijke bracht ons naar hun geïmproviseerde kliniek waar zij de kinderen screenen op TBC, Diabetes, Malaria en vele andere ziektes. Het is niet voor te stellen hoe de Inspectie van Gezondheid zou reageren als ze dit zouden aantreffen in Nederland. Ik besefte mij werkelijk hoe goed de faciliteiten zijn in ons kleine kikkerland.

Later op de dag brachten wij een bezoek aan de Medical and Dental association van Gambia om af te spreken hoe wij te werk zullen gaan.

Als afsluiter van de dag werden wij uitgenodigd om te dineren samen met Moussa en zijn gezin. Kortom een indrukwekkende dag en ben benieuwd wat ik de komende dagen zal tegenkomen bij deze kinderen!


Day one DfH.jpg

Woensdag 7 februari dag 2

Na een goed ontbijt was het tijd om met onze spullen naar de school toe te gaan om broodnodige zorg te verlenen aan de kinderen. Rond 10:30 kwamen wij aan op het schoolplein. Hier waren grote tenten met stoelen klaargezet voor alle gasten. Na een uitgebreid en hartelijk welkomstwoord was het tijd om de eerste pakketten uit te delen aan de weeskinderen.

Rond de tafel met tandenborstels verzamelde zich hordes kinderen om te kijken naar onze spullen. Ik besef mij steeds beter wat voor een tekort er is aan mondzorg in dit land.

Samen met de Dental Association en een vertegenwoordiger van het Ministerie van Gezondheid van Gambia gingen wij de ruimte inspecteren waar wij de kinderen zullen behandelen. Na een korte tour en een goedkeuring van de aanwezigen over onze werkwijze, begonnen wij met het inrichten van onze “tandartspraktijk”.

Terwijl we alles aan het inrichten waren, liep de wachtruimte helemaal vol met patiënten die zich kwamen aanmelden met acute pijnklachten. Na een controle van onze producten en materialen waren wij klaar om te starten met het helpen van de kinderen. Wens ons succes!!!


 

Donderdag 8 februari dag 3

Daar zijn we dan vele kilometers verwijderd van huis in een onbekend land met beperkte mogelijkheden. We kijken er al maandenlang naar uit, maar tegelijktijdig vinden wij het ook erg spannend. Na een korte rit arriveren wij op school, waar we de kinderen zullen helpen. Bij aankomst staat er al een rij van 40 mensen te wachten. Blijkbaar staan ze hier al sinds 's ochtends vroeg met de hoop snel verlost te worden van pijn.

Alles ligt klaar en gereed in onze “prakijk” om aan de slag te gaan, maar voordat wij kunnen beginnen is het gebruikelijk om een gebed te doen vooraf. We horen een prachtige recitatie die onze harten vol moed vervullen .

De eerste twee patiënten komen binnen die last hebben van hun kiezen. Abu bakr is onze tolk voor de dag, zodat wij optimaal met kinderen kunnen communiceren.

Bij het zien van hun gebitten zakken wij bijna door de grond heen. Gaatjes tot aan de zenuw, abcessen, tandsteen, wortelresten en dit is nog maar het topje van de ijsberg. Als zorgprofessional in Nederland maak je een gehele saneringsplan voor iedere patiënt, maar hier is dat niet mogelijk. De meeste kinderen hebben nog nooit een tandenborstel gezien laat staan een tandarts. Dit is een harde realiteit die niet voor te stellen is in Nederland.

Gelukkig wordt er midden op het plein een workshop poetsles gegeven. De meeste kinderen kunnen we niet helpen, maar we hopen dat onze poetsles vele problemen zullen voorkomen. Het belangrijkste werk is de preventie en de voorlichting. En gezien het feit dat bijna niemand een tandenborstel bezit, laat ons weten dat de voorlichting hard nodig is.

Alleen vandaag al hebben wij meer dan 55 pijnklachten behandeld onder de hete zon, waarbij de stroom in de regio meer dan 4 keer uitviel. Gelukkig werd er snel een generator geregeld, waardoor wij toch door konden gaan met ons werk. Desondanks een mooie dag, waarbij we veel kinderen toch blij hebben kunnen maken. Ben benieuwd wat wij morgen zullen aantreffen!!

DfH 12.jpg

Dfh   .jpg
 

Vrijdag 9 februari dag 4

Na een goede nachtrust vertrekken wij weer naar de school om onze behandelingen voort te zetten. Met de vorige dag nog in onze achterhoofd lopen wij vol spanning naar onze “tandartspraktijk” onszelf af te vragen ,hoe de dag zal verlopen. De wachtkamer stroomt bijna over van wachtende mensen. Sommige houden hun gezicht vast, andere hebben betraande ogen en andere hopen dat ze hun tanden zolang mogelijk kunnen behouden.

Bij het opzetten van de spullen en chloor viel de stroom uit. De zaklampen en de noodgenerator voor de schudapparaat werd tevoorschijn gehaald. Onder deze barre omstandigheden brengen wij de eerste patiënten weer naar buiten. Gezien de hoeveelheid patiënten zijn wij genoodzaakt om alleen pijnklachten te behandelen.

Op een gegeven moment wordt het mij als tandarts heel zwaar. Er presenteert zich een jong meisje van 6 jaar oud met prachtige kleding en een lief gezichtje. Tranen stromen over haar wangen. De rechterzijde van haar gezicht is opgezwollen. Mijn eerste diagnose is een abces afkomstig van haar tanden. Met al haar moed opende ze haar mond zodat ik een kijkje kon nemen in haar mond. Tot mijn verbazing zag ik geen problemen aan haar gebit. Ik dacht vervolgens aan bof, ontsteking van de speekselklier, oor, maar helaas zie ik dat we niets voor haar kunnen betekenen.

Gelukkig weet Mohammed weer een glimlach te toveren op haar prachtige gezicht middels een afgestemde en leuke poetsles. Ook haar moeder krijgt privéles en wordt direct getoetst!!!

In de tussentijd is de stroom al meer dan 4x uitgevallen, waardoor wij steeds creatiever moeten worden in ons werk. De temperatuur stijgt al heel snel in de kamer zonder ventilator. Er worden meerdere zaklampen tevoorschijn gehaald om de behandeling zo goed als kan voort te zetten. Geen mogelijkheid tot afzuiging, slecht licht, weinig water, extreme angst, een taalbarrière, kortom zéér uitdagende behandelingen. Ondanks deze omstandigheden hebben wij door ons prachtige en energieke team 43 patiënten behandeld en geholpen, en meer dan 300 mensen poets les kunnen geven!


Dfh      .jpg

Zaterdag 10 februari en zondag 11 februari

Vroeg in de ochtend om 06:00 uur staan wij klaar om te vertrekken naar Bansang die op 5 uur rijden ligt van Banjul. We gaan enkele scholen en weeshuizen bezoeken, waar wij tassen met schoolspullen zullen uitdelen. Na een zeer lange en moeizame rit zijn we eindelijk aangekomen bij een weeshuis en school. Honderden kinderen staan al klaar om hun kleding, schoolspullen en tandenborstels te ontvangen.

Wat bij mij een grote indruk achterlaat is de dorst naar kennis. Op letterlijk alles wordt geschreven, omdat papier zeer schaars is. Sommige studenten gebruiken houten planken, andere karton, oud papier etc.

Ik kom een jongen van 15 jaar oud, genaamd mohamed, tegen die als droom heeft een wetenschapper te worden. Hij doet erg goed zijn best op school, maar helaas kan hij niet in de avond studeren. Hij wil niet veel, enkel de mogelijkheid om een kleine gloeilamp in de avond aan te kunnen zetten. Hoe groot is de zoektocht naar kennis bij kinderen in een land in Gambia en hoe groot is deze bij de kinderen in Nederland? Kinderen reizen iedere dag uren zodat ze even naar school kunnen gaan om les te kunnen volgen. Ik heb zelfs kinderen meegemaakt die meer dan 6 uur gewacht hebben, zodat ik een tand eruit kon trekken.

Mijn boodschap is: "Samen staan we sterk en alleen zijn we verloren!"

 

D.jpg

Zaterdag 10 februari en zondag 11 februari

Vroeg in de ochtend om 06:00 uur staan wij klaar om te vertrekken naar Bansang die op 5 uur rijden ligt van Banjul. We gaan enkele scholen en weeshuizen bezoeken, waar wij tassen met schoolspullen zullen uitdelen. Na een zeer lange en moeizame rit zijn we eindelijk aangekomen bij een weeshuis en school. Honderden kinderen staan al klaar om hun kleding, schoolspullen en tandenborstels te ontvangen.

Wat bij mij een grote indruk achterlaat is de dorst naar kennis. Op letterlijk alles wordt geschreven, omdat papier zeer schaars is. Sommige studenten gebruiken houten planken, andere karton, oud papier etc.

Ik kom een jongen van 15 jaar oud, genaamd mohamed, tegen die als droom heeft een wetenschapper te worden. Hij doet erg goed zijn best op school, maar helaas kan hij niet in de avond studeren. Hij wil niet veel, enkel de mogelijkheid om een kleine gloeilamp in de avond aan te kunnen zetten. Hoe groot is de zoektocht naar kennis bij kinderen in een land in Gambia en hoe groot is deze bij de kinderen in Nederland? Kinderen reizen iedere dag uren zodat ze even naar school kunnen gaan om les te kunnen volgen. Ik heb zelfs kinderen meegemaakt die meer dan 6 uur gewacht hebben, zodat ik een tand eruit kon trekken.

Mijn boodschap is: "Samen staan we sterk en alleen zijn we verloren!"


DD.jpg
 

Maandag 12 februari dag 7

Wij maken iedere dag lange dagen om zoveel mogelijk patiënten te kunnen zien. Vandaag is ook geen uitzondering op de voorgaande dagen. De wachtkamer is namelijk weer helemaal vol en ik zie vele ogen op mij gericht. Er gaat zoveel door mij heen op zo een moment. Iedereen die wacht op JOUW hulp en dat maakt echt een grote indruk op je.

We beginnen aan de dag en de patiënten worden één voor één behandeld. Plotseling komt er een verzoek van een meneer die al tijden pijn heeft, maar geen oplossing kan vinden. We brengen hem naar binnen en bij het intra-orale inspectie zie ik een grote ontsteking bij zijn kies. Meneer wordt verdoofd en je ziet langzamerhand dat hij steeds vrolijker kijkt. De pijn zakt eindelijk weg na zo een lange tijd. We konden van start gaan met de behandeling. Na wat gewrik komt de tand los en ik tik meneer aan dat we klaar zijn. Zijn ogen werden glazig van vreugde en plotseling staat hij op. Hij knielt op de grond en hij dankt zijn Heer (god) dat hij verlost is van deze pijn. Hij staat weer op en er verschijnt een mooie glimlach op zijn gezicht. Met vreugde op zijn gezicht verlaat hij ons weer.

Dit zijn de momenten die het allemaal waard maken. De lange dagen, de stroomuitvallen, hitte, beperkt water, beperkt licht, communicatie barrière en het lijstje gaat door. Iedere dag weer nieuwe belevingen. Wie weet wat morgen ons brengt.


DDD.jpg

Dinsdag 13 februari dag 8

De laatste dag breekt aan en we worden wakker met een droevig gevoel. Morgen moeten wij deze prachtige mensen verlaten waar wij een mooie band mee ontwikkeld hebben. Met dit gevoel komen wij bij elkaar om te ontbijten, plotseling zien wij een aap de huiskamer betreden. De deur is namelijk opengebleven. We zien de aap vliegensvlug naar het midden van de huiskamer rennen, en een tros bananen van de tafel grissen. Hetgeen wat we beseffen is eigenlijk te grappig voor woorden. We zijn zojuist in ons eigen zitkamer bestolen door een aap!

We starten onze dag en de patiënten worden weer één voor één behandeld. Na 55 patiënten zijn wij eindelijk kláár met de dag. Ik kijk om mij heen en zie mijn teamgenoten bijna omvallen van vermoeidheid, gelukkig hebben wij veel mensen kunnen helpen.

Lieve facebook vrienden, na een week hard werken hebben we met ons prachtige team de volgende resultaten behaald:
Aantal patiënten behandeld: 204
Aantal tanden gevuld: 267
Aantal tanden getrokken: 139
Aantal kinderen poetsles gegeven: >600

Tijdens ons werk viel de elektriciteit minimaal twaalf keer uit.
Zie hieronder onze video waarbij wij onze teamleden nog aan jullie voorstellen, en onze sponsors Henry Schein Nederland Septodont Corporate DHL bedanken voor alle hulp!